Në 3,900 metra në Himalaje, fshati që "mbahet" mbi një shkëmb për 1,000 vjet

Ka vende që me të vërtetë e ke të vështirë ta besosh se janë të vërteta kur i sheh në një foto. Dhe pastaj ka nga ato që, edhe nëse i viziton, të japin ndjesinë se je në... botën tjetër. Dhankar, një fshat i vogël në Luginën Spiti të Indisë veriore wshtw pjesw e kwsaj kategorie.

I vendosur në një lartësi prej gati 3,900 metrash, në një kodër të zhveshur e të thatë që përfundon në një shkëmb të pjerrët, Dhankar duket më shumë si një shesh xhirimi filmash në skaj të botës sesa si një vend ku jetojnë njerëz. Poshtë, përrenj të thellë dhe lumenj të ushqyer nga shkrirja e borës. Sipër, një qiell që duket më afër nga ç’je mësuar.

Imazhi përcaktues i Dhankarit është manastiri me të njëjtin emër. I ndërtuar më shumë se 1,000 vjet më parë, ai qëndron fjalë për fjalë në buzë të një shkëmbi, mbi një formacion shkëmbor që duket gati të shembet.

Nga larg, të jep përshtypjen sikur fluturon. Nga afër, e kupton se çdo detaj ka një arsye për ekzistencën e tij. Korridore të ngushta, hapësira të vogla lutjesh, afreske që janë zbehur me kalimin e kohës dhe statuja që mbartin shekuj historie. Dhe në mes të gjithë kësaj, murgj që vazhdojnë të jetojnë dhe të ruajnë një traditë që nuk është thyer kurrë.

Pavarësisht erozionit të tokës dhe rrezikut sizmik, manastiri mbetet aktiv. Dhe kjo në vetvete thotë shumë për marrëdhënien e vendit me mjedisin e tij. Këtu, asgjë nuk është e lehtë, por asgjë nuk është e braktisur.

Një peizazh që nuk i ngjan Himalajeve

Kur mendon për Himalajet, mendja të shkon te pyjet, shpatet e gjelbra dhe majat e mbuluara me borë. Dhankar nuk ka të bëjë fare me këtë imazh. Peizazhi është i egër, i thatë, pothuajse hënor.

Nuk ka pisha, nuk ka trafik turistik, nuk ka zhurmë. Ka vetëm ajër, heshtje dhe hapësirë të hapur. Një mjedis që të detyron të ngadalësosh, pavarësisht nëse do apo jo.

Foto: Google

Pak më lart në fshat, pas një udhëtimi 45-minutësh në ngjitje, shtrihet Liqeni Dhankar. I vogël, i qetë, pothuajse i palëvizshëm, ai pasqyron malet përreth dhe qiellin, duke ofruar një ndjesi të rrallë ekuilibri në një vend përndryshe të ashpër.

Dhankar nuk ka qenë gjithmonë një fshat i izoluar. Dikur ishte kryeqyteti i rajonit Spiti, gjë që shpjegon vendndodhjen e tij strategjike. Nga këtu mund të kontrolloje zonën, të shihje këdo që afrohej dhe të mbroheshe nga pengesat natyrore.

Gjeografia veproi si një mur natyror. Dhe ndoshta kjo është arsyeja pse vendi arriti të ruante lidhjen midis jetës, fesë dhe peizazhit. Nuk është një vend që iu përshtat botës. Është një vend që mbeti ashtu siç ishte.

Si arrihet në një vend si ky? Dhankar nuk është lehtësisht i arritshëm dhe kjo është pjesë e identitetit të tij. Baza më e zakonshme është Kaza, rreth 32 kilometra larg. Nga atje, rruga vazhdon përmes malit.

Qasja bëhet ose nëpërmjet Manalit, nëpërmjet Qafës Kunzum kur moti e lejon, ose nëpërmjet Shimlës, një rrugë më e gjatë por më e qëndrueshme. Aeroporti më i afërt është në Bhuntar, por që andej gjithçka bëhet me rrugë tokësore.

Edhe në verë, kushtet nuk janë të lehta. Netët janë të ftohta, ajri është i rrallë dhe moti ndryshon papritur. Në dimër, qasja shpesh ndërpritet plotësisht.

Shkarkoni aplikacionin Newsmax Balkans:

Mund ta shkarkoni aplikacionin Newsmax Balkans nga Google Play dhe App Store.

Komente (0)